Maanden van te voren hebben we Kim en Mahres gevraagd om als ceremoniemeesters op te treden en hier hebben we geen spijt van gehad. Wat een bazen! Sarah en ik zijn als stuiterballen in een droogtrommel. De hulp en meetings met de ceremoniemeesters hadden we dan ook hard nodig om tot dit geweldige resultaat te komen. De uitnodiging welke we van Jelle hebben gekregen was de aftrap. Jelle heeft de kaart met zijn collega's nog mooier gemaakt dan we hadden gedacht. We voelden heel sterk dat dit echt helemaal bij ons paste.
Het was spannend om Sarah op te wachten in de tuin van haar ouders die deze tot in de puntjes hadden aangekleed met tal van versieringen en een rode loper. Er scheen een voorzichtig zonnetje en vogels floten zoals altijd alert naar elkaar dat er volk op komst was. De familie was inmiddels naar de achtertuin vertrokken om te wachten tot Sarah de kleedkamer verliet om deze vervolgens te gebruiken om door de ramen, met zicht op de voortuin, te gluren naar mij terwijl ik mijn bruidje stond op te wachten. Jaap stond op het dak met een camera en Richard zwaaide mij bemoedigend toe uit zijn vroegere slaapkamerraam. De deur vloog open en met een zwier verscheen Sarah in haar rode trouwjurk in de deuropening. Ik sloeg bijna stil van verbazing. Wat een plaatje. In mijn gedachten kon het niet anders dan dat Sarah in het wit wilde trouwen. Het toppunt van romantiek voor Sarah is een groot rood hart met chocolaatjes, een tafel met kaarslicht en als het om bloemen gaat dan kom je niet aanzetten met iets anders dan rode rozen. Blij verrast en werkelijk ontroerd omhelsde en kuste ik haar voorzichtig. De make-up die Marit als visagiste had aangebracht moet natuurlijk nog wel even blijven zitten.
Na het groeten van de familie en enkele fotomomenten stapte ik samen met mijn bruid in de auto op weg naar Groeneveld waar nogmaals foto's zijn gemaakt. De ingehuurde fotografe Ilona van Egdom (zie URL/link onder) werd ondersteund door haar partner Taco. Wat een heerlijk stel. Terwijl Ilona druk stond te dirigeren vulde Taco haar voortreffelijk aan door ons, maar vooral haar, te faciliteren met van alles en nog wat. Echte pro's!
Na de bruiloft kwamen er dagelijks "sneaky previews". Dit zijn tot nu toe al een dikke tien foto's waar Sarah en ik ontzettend van genoten hebben. Zo leuk om gefaseerd foto's te zien en die kwaliteit! Echt super gaaf. Zo zie je wat de toegevoegde waarde is van een goede fotograaf.
Ondertussen hadden onze gasten zich verzameld op de trouwlocatie "Het Cognacveld" in de Lage Vuursche. Daar was een witte tent neergezet en hingen tientallen lampionnen in de bomen. s' Ochtends vroeg was er een aankleedteam aan de slag gegaan die niet alleen lampionnen had opgehangen maar ook honderden witte ballonnen had opgeblazen en het bospad, welke de route van de parkeerplaatsen naar de locatie vormde, hadden gedecoreerd. Alle gasten namen een witte bloem voor ons mee en deze zijn langs de rode loper uitgestald. Het prieeltje welke door Linda was neergezet maakte het af. Het zag er zo ontzettend mooi uit dat Sarah en ik vol verbazing in de auto zaten te glunderen toen we de hoek om kwamen.
We hadden ons voorgenomen om aan te komen rijden en dan de auto net zo neer te zetten dat de gasten een glimp van ons, maar natuurlijk toch echt vooral van Sarah, konden opvangen. Hoewel het langer duurde dan gepland was de ervaring onovertreffelijk. Het voelde alsof er een golf over de open plek in het bos ging. Voor mij persoonlijk, na de eerste ontmoeting met Sarah, een tweede hoogtepunt.
Soul Bossa Nova, de theme song van Austin Powers, was mijn cue. Samen met ma, die me zou weggeven, kwam ik uit de tent. Al na twee passen pakte de muziek me en schoot de beat in m'n benen. Ma pakte meteen door en zo liepen we al swingend naar de gasten en ambtenaar. Mijn broers en Jelle stonden me op te wachten en dat was heel fijn. Het is namelijk onwijs ongemakkelijk om voor een groep mensen te staan die je allemaal gapend aan staan te staren onder het mompelen van allemaal lieve en waarschijnlijk complimenterende woorden. Het was voor mij dan ook een bijzonder plezierige ervaring om Sarah aan de hand van haar vader de tent uit te zien komen. Aan de ene kant plezierig omdat je bruid naar je toe komt (moet je altijd nog maar even afwachten) en heel eerlijk gezegd ook aan de andere kant omdat alle koppies zich weer van je afwenden.
Mieke speelde prachtig viool. Dat weet ik omdat ik het gelukkig heb kunnen terugluisteren. Op het moment zelf herkende ik alleen "daar komt de bruid". Pas later hoorde ik de integratie van Zero7's Destiny. Heel gaaf en zo Sarah allemaal. Over de rode loper, in haar rode jurk met allemaal lieve mensies om zich heen en haar vader aan haar hand.
Jaap, Sarah's vader, ken ik als een hartelijk man die waarde hecht aan symboliek. Deze karaktereigenschap versterkte dan ook mijn gevoelens en emoties op het moment waarop Jaap Sarah aan mij "weggaf".
Tijdens de ceremonie was er ruimte voor onze ouders om eigen inbreng te doen in de ceremonie. Hier hebben we zo van genoten. Ook van de gasten begrepen we dat het doel om de dag ONZE dag te maken hier in sterke mate in heeft bijgedragen.
En dan is het moment daar. Man en vrouw. Hoewel slechts een formaliteit toch onvergetelijk, intens en bijzonder.
Gedurende de dag kregen we van vrienden en familie reistips. Blijkbaar hadden Kim en Mahres als ceremoniemeesters achter onze rug een verrassing gefixt door iedereen te vragen een bijdrage te leveren aan de totstandkoming van onze eigen Lonely Planet. Hoe vet is dat!? Iedereen heeft van een bepaald land tips, suggesties, informatie of wat dan ook voor Lonely Planet gerelateerde input geleverd. Gasten! Super tof! Was zo leuk om te zien en te lezen. Het is zoveel leuker om iets concreets te kunnen doen met een financiële bijdrage dan een financiële bijdrage op zich. We gaan de Lonely Planet heel veel raadplegen en daar waar mogelijk zullen we de suggesties uitvoeren! Heel veel dank!!!!
Ondertussen stond er een filmpje klaar die was gemaakt door Rogier. Eerder dit jaar waren gasten voor de shoot uitgenodigd en het resultaat werd nu gepresenteerd. G.... Vet! We worden nog een beetje emo van die shit....
Eerder had ik samen met Sarah 32 nummers geselecteerd welke ik in een mixje van uiteindelijk 35 minuten heb weten te proppen. Op de eerste vier nummers deden we een openingsdansje. Hoewel met name het stijldans stukje niet helemaal ging zoals gepland, hadden wij en de gasten er heel veel plezier in.
Maandag voor de bruiloft belde de voorman van de geboekte band Toni Macaroni dat de drummer was omgevallen met een hartinfarct (hij maakt het inmiddels trouwens weer goed). De band hadden we cadeau gekregen van Pa en Mieke en dat de band op het allerlaatste moment uitviel was echt even schrikken. Gelukkig was er direct bij notificatie van uitval een vervangende band "The Clarks" aangedragen. Waren echt top! Dikke drumsolo viel, naast een spetterend optreden, in het bijzonder erg goed. Op het allerlaatste moment had Edan (broer en eigenaar Audivio) nog even snel nieuw geluid gehosseld en niet voor niks. Naast de al door Audivio geregelde lichtshow knalde audio nu een stuk beter. Goed gedaan broeder!!!!
DJ Nasi (Jesse) en Rooie Mozes (Rogier) hebben een volwaardige classic mix neergezet waarin veel tracks voorbij kwamen uit de periode dat Sarah en ik begonnen te daten. Een ingehuurde percussionist door Kim, Mahres en Talitha was de kers op de taart.
Voor we het wisten zetten ineens de laatste uurtjes in. Wat ging de dag snel. Hoewel ik regelmatig voorbij hoorde komen dat we er rekening mee moesten houden dat de dag aan ons voorbij zou gaan, hebben we beide het gevoel dat we alles erg bewust hebben meegemaakt en ook van de (kleine) details hebben kunnen genieten. Het moment met mijn familie bij ons thuis, de bloemen, broodjes, bruidssuiker en geweldige versieringen in de tuin bij Jaap en Yvonne, de fotomomenten met Taco en Ilona, Jan en Lia die de hele dag met camera's bewapend in de aanslag lagen om alles vast te leggen en daarnaast de hele dag in de tent een video van de aanloopperiode hebben afgespeeld, de gouden lijst en accessoires waar alle gasten bij binnenkomst bij Lia mee op de foto zijn gegaan en de cadeautafel beide verzorgd door Ma. Mam, super mooi allemaal! Lia, de lijstfoto's zijn heel gaaf geworden! Onze kapsels die door Naära waren geknipt. Het prieeltje van Linda en Dominik (voor t sjouwen), de lampionnen en ballonnen van het aankleedteam Mahres, Wendy, Kim en Gijs. Het vioolspel van Mieke. De ringen welke Wendy voor ons heeft besteld bij juwelier Klaas van Ark. (Zijn we ook zo blij mee. Ben de hele dag op alles aan het tikken. Heerlijk...) Het personeel en eigenaren van Feel Good Tentevent die ons zo goed hebben begrepen. En dan de bloemen, honderden witte bloemen waren van de locatie meegenomen door onze ouders en uitgestald alsof onze woonkamer de etalage van een bloemist was. Echt overweldigend. De bloemen hebben de hele week nog in huis staan bloeien en na een week moesten ze echt het huis uit. Een hele container vol!!!
Tot slot, na een fantastische dag, de taxi in. Wat een dag. Onvergetelijk en bijna niet te beschrijven. Met name je eigen beleving is niet te vangen op papier. Zoals Jaap in zijn toespraak aangaf: het equilibrium van een bungee jump. Moet je zelf ervaren om te kunnen begrijpen.
Aanraders!!!
Fotograaf: http://www.ilonavanegdom.nl/
Licht en geluid: http://www.audivio.nl/
BAM! :) Het was inderdaad een enorm gave dag en heel cool om jullie te zien stralen. Nu eerst vakantie ;)
BeantwoordenVerwijderenWat een mooi verslag van jullie prachtige dag! Ik had natuurlijk al foto's gezien via fb en een uitgebreid verslag van een trotse en blije Gusta gekregen. Maar erg leuk om dit te lezen. En wat is het filmpje leuk geworden van jullie vrienden! een warme groet! Karin
BeantwoordenVerwijderen