De vleermuizen vallen van 't dak

Het kampeerleven hebben we achter ons gelaten. Dagelijks checken we de aanbiedingen van hotels op internet en slapen dan in een lekker bedje. 's Ochtends gaan we vaan naar de Victoria Market. Scoren daar een kop koffie en een broodje en luisteren naar de straatartiesten die op het terras hun kunsten ten gehore brengen. Elke dag eten we een komkommer. Uit het knuisje. Het is hier namelijk zo warm dat we de hele dag door water drinken. Een komkommer werkt perfect tegen de dorst. De temperaturen zijn zo hoog opgelopen dat vleermuizen dood uit de boom komen zetten. Letterlijk! Ezra stuurde me een filmpje hierover. Het filmpje is van 5 januari en toen was het nog koeler dan vandaag (45 graden). Kun je nagaan!

Je kunt je voorstellen dat we dus regelmatig afkoelen in de zee. Zo zijn we naar Wilsons Promotory gereden en daar op een prachtig strandje 10 minuten op ons handdoekje gelegen en daarna 30 minuten afkoelen in zee. Om en om. De golven waren hoog en er waren enkele surfers. We hadden zelf eigenlijk ook een plank moeten hebben maar daar is het nu te laat voor. We gaan nog in Melbourne kijken of daar ergens een mooi strand kunnen vinden met golven. Misschien kunnen we er nog eentje huren.

Ondertussen hebben we ook onze lieve familieleden definitief uitgezwaaid. Nou ja... Definitief voor nu dan... We zien ze ergens deze zomer weer in Nederland natuurlijk. Samen zijn we nog naar een voorronde van de Australian Open geweest waar we enorm zijn bijgekleurd. Zelfs Sarah en ik, die toch al aardig bruin zijn inmiddels, waren een beetje verbrand. Mieke spande de kroon. Gezicht, nek en borst behoorlijk rood. Tegen de tijd dat ze weer in Nederland is zal het rood wel lekker bruin zijn geworden.

We zijn ook nog bij de kleine blauwe pinguïns geweest op Phillip Island. Ze zijn ongeveer 20 centimeter groot. Eigenlijk net iets kleiner dan een gewone meeuw. Ze komen bij zonsondergang massaal aan land en gaan dan door de duinen terug naar hun holletje waar de kuikens met veel gekrijs wachten op hun avondmaaltje. We hebben ze eerder in Nieuw Zeeland gezien maar daar was het broedseizoen. Toen bleef er altijd één pinguïn op het ei. Nu waren de kuikens al zo groot dat beide ouders op zoek moesten naar vis.

De volgende ochtend kregen we een bericht van Joe dat hij nog Centre Court tickets had weten te regelen voor de AO. We zijn omgedraaid en weer terug naar Melbourne gereden. Nog een dag op het tennispark gehangen en drie wedstrijden gezien. Tussendoor even naar de stad geweest en 's avonds weer terug om de laatste match te pakken.

We hebben het erg naar ons zin. We houden van Melbourne en het leven in en om deze stad. Nu zijn we te gast bij een dame die in eigen huis een kamer verhuurd. Hele mooie kamer met airconditioning! Dan vallen wij in ieder geval niet dood uit bed!

Melbourne

We genieten van onze tijd in Melbourne.  De stad is bruisend, vol restaurant's en jonge mensen. Daken zijn omgetoverd tot cafés en trams uit lang vervlogen tijden dwalen hier door de straten.

Na een voorlopig afscheid met pa en Mieke volgde direct een weerzien met ons maatje uit New York. Joe heeft hier een studiereis en dat valt gelukkig genoeg precies samen met ons bezoek aan de stad.

We hebben ook weer een nieuwe huurauto. Een Hyundai i20. Prima bakkie. Tot nu toe weinig gebruik van gemaakt. In de stad is de auto overbodig. Na t weekend gaan we weer touren. De omgeving van Melbourne verkennen.

Morgen checken pa en Mieke in het zelfde hotel in. Ze zijn nu aan t cruisen van Adelaide naar Melbourne over the great ocean road. Ben benieuwd naar de verhalen.

Sarah heeft het voor elkaar gekregen om ons op de gastenlijst te krijgen van Club Revolver. Nicole tipte de club. Morgen gaan we, daar op het vijf jarig bestaan, lekker dansen. Jeeeeeej!

Lekker chillen billen met Pa en Mieke

Vlucht nummer 7. Op dit moment zitten we in het vliegtuig van Sydney naar Melbourne. Het bloggen hebben we de laatste weken op een laag pitje gezet. We hebben er niet zo'n zin in gehad en ik weet niet in welke frequentie we het zullen doorzetten. Het kan alle kanten op. Kerstmis en Nieuwjaar liggen achter ons. Een kerst op het strand met een korte broek en palmbomen. In de aanloop naar Kgerst hebben we familie en vrienden erg gemist. Hoewel kerst normaliter zeker niet mijn grootste passie is moet ik toegeven dat een clichématig ontbijtje, lunch en diner met familie juist dat was waar ik zo'n zin in had. Gewoon wijntjes wegtikken voor de haard.

Veel mensen reizen naar Australië en steevast horen we de meest fantastische verhalen over dit continent. Hoewel Australië zeker mooi is delen wij dit enorme enthousiasme niet. We hebben het goed hoor. Begrijp me niet verkeerd. Maar de "whoehoe!!!" voelen we niet zo.

Na Townsville zijn we de Sunshine Coast afgegaan en hebben we onze weg vervolgd langs de Gold Coast. Tin Can Bay, Rainbow Beach, Hervey Bay, Noosa, Byron Bay, Nimbin. En nog veel meer plaatsjes waar ik het nu zo in het vliegtuig even niet meer van weet. Kort samengevat. A whole lot of beaches! Verder niets eigenlijk. Sarah is helemaal lek geprikt. Honderden bulten had ze. De jeuk was enorm en pas nu trekt het pas echt weg. Zo'n drie weken plezier van gehad dus.

Uiteindelijk hebben we ons campertje op 30 december weer teruggebracht naar Wicked Campers in Sydney. De deuk hebben ze niet gezien en de borg hebben we nu volledig terug! Hel ja!

De 31e stonden we al vroeg op de luchthaven van Sydney want daar kwamen pa en Mieke aan!!! Wat een leuke tijd hebben we gehad! Mieke had een geweldig appartement geboekt op Bondi Beach zodat we in Sydney nieuwjaar konden vieren. Op een heuvel hadden we prachtig uitzicht over de Harbor Bridge waar traditiegetrouw een enorme hoeveelheid vuurwerk de lucht in gaat. Wat een geweld. Heel gaaf. Zo gingen we 2014 gezellig met z'n viertjes in. Super tof!

Uit Nederland waren er allemaal cadeautjes meegegeven. Vooral veel drop en zelfs nog wat verlate Sinterklaascadeaus. De drop is nu trouwens alweer bijna op en het waren drie dikke zakken. Van Jaap en Yvonne hebben we kussentjes gekregen zodat als het kampeerleven weer aanbreekt we niet meer op onze truien zullen slapen.

Natuurlijk hebben we The Opera House, The Rocks, Darling Harbour en nog veel meer aangedaan. The Hobbit hebben we op het grootste IMAX scherm ter wereld gezien. Wat een enorm scherm is dat! Mocht je naar Sydney gaan is dat wel een aanradertje. We werden helemaal weggeblazen.

Op het strand van Bondi verloren pa en Mieke hun ergste melkkleurige tintjes en hebben we lekker gezwommen in de koude zee, boekjes gelezen en honderd uit gekletst.

Mieke had een SUV geregeld waarmee we naar de Blue Mountains zijn gereden. Na onze reis in ons kleine campertje was het even super luxe reiden in dat apparaat en we hadden de ruimte ook hard nodig want we kregen alle spulletjes er uiteindelijk nog maar net in. We hadden dan ook wel heel veel boodschappen verzameld die natuurlijk allemaal mee moesten.

Blue Mountains was ontzettend indrukwekkend. Zeker het mooiste plekje van Australië hier gezien. In Blackheat. Een canyon loopt hier dwars door de bergen en het uitzicht is fenomenaal. We hebben veel gewandeld en ontzettend gelachen. Slechte moppen getapt en heerlijk gegeten. Het was een vakantie in onze vakantie.

Nu wij naar Melbourne vliegen gaan pa en Mieke naar Adelaide. Zaterdag zien we elkaar weer. Dan gaan we nog een keer samen eten en dan komt er weer een afscheid voor de komende paar maanden.

Het vliegtuig steekt z'n neus langzaam naar beneden wat me eraan doet herinneren dat ik af moet sluiten. Er wacht een nieuw huurautotje op ons in Melbourne en we hebben nog geen idee waar we vanavond gaan slapen. Na een weekje lekker nergens over na te hoeven denken en alleen maar te genieten van alles wat Mieke en pa voor ons hadden geregeld begint nu ons eigen reisleventje weer. We zijn nu vier maanden en één dag onderweg. Het voelt al veel langer.

Lieve mensies in het druilerige Nederland: We denken veel aan jullie en missen jullie maar we komen voorlopig zeker nog niet naar huis! Dikke kus uit Oz. Whoehoe!!!!