Wijnproeven in Elim

De overenthousiaste dame van onze backpackers in Cape Agulhas had ons aangeraden naar Elim te rijden, een klein plaatsje landinwaarts, om daar wijn te proeven en een platter te bestellen.
We besloten dan ook een nacht extra in de backpackers te blijven (30-10), zodat we een dagje Elim konden inplannen.

Na uitgeslapen te hebben en een goed ontbijt te hebben genuttigd, zijn we eerst langs de kust gaan hardlopen. Een straffe wind maakte het heen een stuk zwaarder en terug leek het alsof we vlogen. De wind maakte de zon weer goed te verdragen, en zo was het al met al een heerlijk ochtendje.

Teruggekomen hebben we ons even gedoucht en omgekleed en zijn toen inmiddels al weer hongerig, want het liep tegen enen, in de auto gesprongen.

Het vreemde hier in Zuid Afrika is, dat ze je afraden een fiets te huren en op de fiets langs de wijnboerderijen te gaan. Het is namelijk levensgevaarlijk op die fiets, want de automobilisten houden geen rekening met fietsers werd ons gezegd, we konden maar beter de auto pakken.
Zo gezegd, zo gedaan.

Al snel maakte de verharde weg plaats voor een zandweg met stenen. Tobias grommend rechts naast mij achter het stuur. Die wegen zijn niet goed voor de bandjes, en kapotte bandjes op reis zonder aanvullende bandenverzekering is weer niet goed voor ons budget. Gelukkig ging het allemaal goed en reed Tobias voorzichtig het toch steeds beter wordende pad over naar het 35 km verderop gelegen Elim.

Aangekomen bij The Black Oystercatcher parkeerden we de auto en liepen we een prachtig boerderijtje in omgebouwd naar restaurant, omringd door velden en een mooi aangelegde tuin.
Binnen vroegen we om een winetasting. Nooit gedaan... Dat betekende dat we van alle 5 wijnen die ze daar hadden (2 wit, 2 rood, 1 rosé) een klein slokje te proeven kregen. Het stelde eigenlijk veel minder voor dan ik verwacht had. Maar onze gastheer had ons nu over al de wijnen die op deze boerderij gemaakt werden iets verteld en we hadden een idee van welke we lekker vonden, dus namen buiten plaats aan een tafel in de zon en bestelden ieder een glas wijn van de wijnsoort die ons het meest had aangesproken bij het proeven.

We bestelden de cheese platter en werden getrakteerd op de heerlijkste kaasplank ooit. Verschillende soorten chedder kaas uit de regio werden ons gepresenteerd, de een met chili erin, de ander weer met kruiden. Daarbij kregen we olijven, groene vijgen (de heerlijkste vijgen die ik ooit geproefd heb, vers, sappig, zoet en stroperig), peer, aardbeien, vijgenbrood, kaascrackers, een soort humus of aubergine pasta, tomatenjam, chili saus, blauwe kaas, brood en wat kruiden. Alles zo uit de tuin van de boerderij. Vers en verrukkelijk. We genoten in het zonnetje van de wijn en de weelde van smaken en combinaties die we maakten. Ik vond zelfs de blauwe kaas lekker met de vijg samen, en dat is een hele doorbraak voor mij.

Na de platter at Tobias nog mosselen en ik een geitenkaas salade met alleen maar verse ingrediënten uit de tuin, die me wederom het water in de mond doet lopen nu ik er weer aan denk.

We kochten een fles van de wijn die ons samen het meest aansprak (een hele mooie frisse sappige droge witte wijn van meerdere druivensoorten die een iets wat rokerig aroma droeg en waar je het hout van de vaten zacht in proefde en welk licht van kleur was).  

En sloten zo onze eerste, maar zeker niet laatste, wijnproef ervaring af.

Terug in de backpackers besloten we de dag af te ronden met een wandeling over het aan de andere kant van de weg gelegen strand. Op zoek naar schelpjes en met de wind in ons haar genoten we van de laatste warme zonnestralen. Vreemde slakjes trokken sporen over het strand. We namen wat mooie schelpen mee, om deze vervolgens weer achter te laten bij de backpackers, omdat we nu we zo lang reizen eigenlijk niets meer meenemen....