Kaapstad

(Ik heb het bloggen even gelaten voor wat het was. Ik schrijf dit nu in Australië waar we vrijwel nooit toegang hebben tot internet)

Een stadsmens ben ik nooit geweest en dat zal ik denk ik ook niet worden. De stad trekt me wel altijd erg aan en ik woon er zeker liever dan in ons kers verse wijkje langs de A1, maar als ik echt moest kiezen woonde ik op het platteland of in het bos. Toch heeft Kaapstad een bepaalde unieke charme, waar stad noch landelijke plaats aan kan tippen.

In totaal verbleven we 7 nachten in Kaapstad. Ons appartement was gelegen aan Queen Victoria Street direct aan de Company Gardens. Een stukje erfgoed achtergelaten door de VOC. Ons huisje was, vergeleken bij Amsterdam, gelegen aan het Vondelpark, Oud Zuid. Niet slecht dus. Op ongeveer vijf minuten lopen lag Long Street waar de winkelende bezoekers tegen zonsondergang plaats maakten voor de nachtbrakers.

Een week niet uit je tas hoeven leven was een verademing. Alle kleertjes in de kast en een koelkast vol. Even rust. Ook de auto hadden we ingeleverd. In Kaapstad, zeker waar wij zaten, is een auto eerder last dan lust.

We gedroegen ons als echte toeristen door gebruik te maken van een hop-on-hop-off bus. Onderweg konden we, gebruikmakend van een hoofdtelefoon, luisteren naar een door GPS getriggerde gids. Het hele verhaal zat vol slechte grappen waarvan ik er niet eentje meer kan herhalen en dat neem je me ongetwijfeld in dank af.

We hadden nu in ieder geval een gevoel bij Kaapstad en vonden zo onze oriëntatie in deze miljoenenstad. We stapten uit de bus op Greenpoint en liepen vanaf daar naar Waterfront Mall om te checken of ze hier een USB-3 micro kabel verkochten. De kabel van mijn harde schijf had het al in Madagaskar begeven en ik begon mijn muziek aardig te missen. Dat er in Madagaskar een dergelijke kabel onvindbaar was verbaasde me niet maar ook in Zuid-Afrika was er nergens een kabel te krijgen. Waterfront is het grootste winkelcentrum op het Afrikaanse continent en zelfs hier vonden we niet wat we zochten. Wel sushi. En wijn.

Zoals op zoveel plekken in Afrika is de cultuur sterk verbonden met Nederland. Naast het Afrikaanse taaltje, wat bijna oud Hollands is, hebben de meeste Afrikanen Nederlandse namen en zie je zo hier en daar nog gebouwen staan die door de eerste colonisten zijn neergezet voordat de Britten het straatbeeld met Victioriaanse stijl hebben besmeurd. Eén van de overblijfselen is het kasteel. In werkelijkheid is het geen kasteel maar een vesting welke aandoet als de vesting in Naarden. Omdat ze in Zuid-Afrika helemaal geen kastelen hebben besloten we ze dit maar niet te vertellen. Dat vonden we zielig. Wel hebben we een kijkje genomen. In principe niets speciaals. Een stoffig museum, stoffige meubels en een folterkamer zijn denk ik een beetje de hoogtepunten. Wel wordt je weer geconfronteerd met de enorme invloed die Nederland heeft gehad in de wereld. Het heeft niet veel gescheeld of de hele wereld zal nu Nederlands hebben gesproken. Damn those Brits!  

Dinsdag hadden we afgesproken met een Amerikaans stelletje die we bij het cage diven hadden ontmoet. We hadden via internet een club gevonden waar we los konden gaan maar dat viel uiteindelijk behoorlijk tegen. De beloofde Indi house was vervangen door de Jackson Five en Zig and Zag. Het publiek was zo jong dat iedereen bij de ingang gevraagd werd om zich te legitimeren. Iedereen behalve wij.... Dus... Hoog tijd voor mijn 32e verjaardag.

Voor mijn verjaardag aanbrak liepen we door Kaapstad en vonden, jawel, mijn USB kabel! Hel ja!!! Eindelijk weer muziek!

Op mijn verjaardag had Sarah de kabel stiekem ingepakt en lag er ineens een cadeautje naast mijn koffie. Wat een verrassing... Op een balkon bij een koffietentje vonden we een enorm stuk chocoladetaart die we in no time naar binnen hebben gewerkt. Misselijk van de chocola hebben we door de stad geslenterd en een beetje mensen gekeken. 

s' Avonds nam Sarah me mee uit eten, in één van de prestigieuze restaurants van Kaapstad, voor een zeven gangen diner met bijpassende wijn. Het was allemaal zo veel dat Sarah niet meer kon. Hierdoor kreeg ik spontaan een upgrade naar een negen gangen diner. Niet verkeerd! De avond vloog voorbij en uiteindelijk zaten we, na ruim vier uur tafelen en ietwat tipsy, weer in de taxi.

Onze cage dive vrienden hadden ons uitgenodigd voor pizza en samen met hen en nog een aantal mensies die bij hun in het hostel sliepen zijn we na de pizza gaan stappen. Dit keer een stuk beter. We waren in een lounge tent terecht gekomen met een groot terras en deftig gekleden mensen. Wij lopen eigenlijk standaard in een t-shirt en inmiddels al aftakelende korte broeken. We vielen hier behoorlijk uit de toon. We moesten voor mijn biertje meer afrekenen dan voor Sarah's cocktail... Hoe vaag is dat?

Ondertussen waren we al goed onderweg om ons weekje Kaapstad af te sluiten en hiermee werd het weer tijd om een auto te regelen. We hadden een fantastische Chevrolet Spark gefixt waar in de achterbak met moeite één tas paste. Geeft niks gewoon alles op de achterbank, knieën naast het stuur, hoofd omlaag en gassen maar!

Als we op ons balkon stonden en naar rechts keken hadden we prachtig uitzicht over de Tafelberg. De Tafelberg kan je op twee manieren op. Via een kabelbaan of te voet. Wij besloten omhoog het liftje te pakken en naar beneden te lopen. Een leuk detail van de kabelbaan is dat deze draait. Hierdoor maakt het niet uit waar je staat. Iedereen krijgt vroeg of laat het beste plekje. 

De Tafelberg is genomineerd voor een van de nieuwe wereldwonderen. Waarom begrijp ik niet helemaal want het is, hoewel een prachtige berg, uiteindelijk gewoon een prachtige platte berg waar we er eerder al meer van hebben gezien. Desalniettemin moet ik toegeven dat het uitzicht werkelijk fenomenaal is. Om deze reden is dit dan ook één van de meest toeristische plekjes die de stad rijk is. Hordes toeristen stappen dagelijks in het hijsbakkie om vanaf de top de stad en omliggende baaien vast te leggen. Zo ook wij.

Wat minder gedaan wordt is de wandeling. Stel je niet voor dat wij enige waren want dit was ongetwijfeld de drukste afdaling die we ooit gemaakt hebben. Toch voegt het lopen wat toe. De afdaling was ongekend stijl en Sarah heeft nog dagen met spierpijn te kampen gehad. Met de lift ben je zo'n 5 minuten onderweg maar lopend hebben wij het in een kleine twee uur gedaan genietend van het uitzicht en puffende toeristen die hadden besloten de berg te voet te beklimmen.

Kaapstad was heerlijk nu op naar Stellenbosch.