Paternoster

(Ook dit stukje heb ik in Australië geschreven. We zijn druk met andere dingen waardoor het bloggen even op een laag pitje kwam/komt te staan.)

Na zes weken Zuid-Afrika begonnen we aan het, voor ons, laatste stukje van dit prachtige land. We zijn begonnen in Johannesburg, langzaam afgezakt via de oost-kust, over Lesotho terug naar de kust, via de tuin route naar Kaapstad, wijn proeven in Stellenbosch en nu pakken we het laatste stukje kust. De west-kust. Vanaf Kaapstad reden we een kleine 200 kilometer omhoog. Het landschap bestaat hier vrijwel uitsluitend uit fijnbos wat zich het best laat uitleggen als struikgewas. Richting het noorden strekt dit uit tot aan Namibië waar het landschap uiteindelijk overgaat in woestijn.

In dit deel van Zuid-Afrika zijn aanzienlijk minder activiteiten dan in de delen waar we eerder doorheen zijn gekomen. In principe is Paternoster een beetje het hoogtepunt. Paternoster is een dorpje dat bestaat uit piepkleine witte huisjes. Van oudsher vissershuisjes waar er eigenlijk maar een paar van staan. Alle nieuwe aanbouw is in dezelfde stijl neergezet waardoor het haar pittoreske karakter heeft behouden.

We hadden een schattige studio op de tweede verdieping van zo'n wit huisje op ongeveer 500 meter van het strand. Een top plekje.

Na het uitpakken van de tassen zijn we het strand op gegaan. Door de wind was het strand bezaait met alles wat de zee in die omgeving bevat. Ontelbare schelpen, kwallen, krabbetjes en zeehondenkadevers. We hebben er in totaal elf geteld. Ze lagen te rotten op het strand. Voor ons als Amersfoortse landrotten een bizar gezicht en iets wat we nooit eerder zijn tegengekomen. Uit navraag bleek dat er vier oorzaken zijn voor de zeehondensterfte. Ten eerste, en voornaamste, kunnen de kleine zeehondjes vaak de rots van hun kolonie niet meer opkomen en sterven van vermoeidheid. Daarnaast heersen er zeehondengriepjes en op de derde plaats zijn er vissers die de zeehonden illegaal afschieten omdat ze op dezelfde vissen jagen. Ook komen zeehonden vast te zitten in visnetten. Ondertussen lag het strand bezaait met rottende zeehonden. Voor ons een luguber gezicht voor de zeemeeuwen een waar feestmaal.

We hebben een, van dode zeehonden gevrijwaard, plekje gezocht en daar de middag op het strand doorgebracht.

Omdat het einde van de reis naderde moesten we wat praktische zaken regelen. Dat kwam goed uit vandaag want het mooie weer van de afgelopen weken was omgeslagen. We hadden nog geen ticket Australië uit en dat is een visumvoorwaarde dus we hebben twee stoelen geboekt van Melbourne naar Hobart (Tasmanië) en vanaf daar naar Christchurch Nieuw-Zeeland. We komen 29 januari aan in Nieuw-Zeeland.

In een restaurantje op het strand hebben we het laat gemaakt.

We besloten om nog een dag langer in Paternoster te blijven. Hiermee hadden we na vandaag nog een korte rijdag terug naar Kaapstad voor de boeg en een laatste overnachting aan de rand van deze stad. Hierna op naar Australië. Zin in!

Eerst nog even chillen in een lokaal hotel wat voor de mensen uit Paternoster een ware ontmoetingsplek bleek te zijn. Het was nog geen twaalf uur en werkelijk het halve terras was al bezopen. Gezellig!