De eerste dagen Australie

Altijd al wilde ik naar dit land, een droom, een wens, ooit de reden om niet te gaan studeren.

Maar het kwam er maar niet van. Samenwonen en werken bond ons toch aan Nederland, en van het reizen naar Australie kwam niets terecht.
Nu is de droom werkelijkheid, we zijn op onze wereldreis en we zijn aangekomen in Australie.

De vlucht van Dubai naar Australie met Emirates leek uiterst relaxt. Een nachtvlucht, we vertrokken om 21.45 uur (althans, we zouden dan moeten hebben opstijgen, ware het niet dat we meteen in het vliegtuig nog op de grond al 45 minuten vertraging voor de kiezen kregen) en kwamen de volgende dag 12.45 uur plaatselijke tijd aan. Uiteindelijk hebben we dus 11 uur in dat vliegtuig gezeten, en de laatste uren waren weer de gebruikelijke “ik ben zo verrekte moe maar ik kan niet slapen”-hel.

In Perth op het vliegveld gepint. De Australische Dollar bleek op zo’n 71 eurocent te staan. Toen de taxi gepakt naar de kamer die we via Wimdu hadden geboekt. Accommodatie in Australie is zeer aan de prijs, dus het is afgelopen met de mooie selfcatering cottages die we in Zuid Afrika hadden.
Een alleraardigste dame ontving haar in haar huis in de duurste wijk van Perth Appelgate, aan de SwanRiver gelegen. Na het rondje door het huis, waarbij de grond onder mijn voeten leek te duizelen, meteen ons bed in om even bij te slapen. Helaas, dat lukte me dus voor geen meter. Te warm, ontzettend veel hoofdpijn etc etc. Dus een paar uurtjes later er maar weer uit en even naar de supermarkt in het wijkje. Deze zou enorm duur zijn had ze al gezegd, dus alleen ontbijt halen en wat water (ik hou gewoon echt niet van dat chloorwater uit de kraan). We betaalden 4 dollar voor een avocado, om je een idee te geven. Toen hebben we wat Indiaas eten afgehaald en zijn we terug naar het huis gegaan, waar we met uitzicht op de rivier ons smakelijke maaltje konden oppeuzelen.

En weer naar bed, maar slapen HO MAAR. De jetlag was immens, om 4 uur sliepen we nog niet!
Vroeg weer wakker en op zoek naar een camper voor de komende weken. Dit bleek een helse klus, het is hier hoogseizoen en al die dingen zijn OF verhuurd, OF ze halen het in hun hoofd je een borg te laten betalen van 7500 dollar bij de pickup (echt afgeschreven van je Credit Card).
We boekten (namen een optie op) een camper en gingen de stad in, al twee dagen in Australie en nog NIKS gezien of gedaan, we MOESTEN er gewoon even uit.
Eerst vroegen we onze gastvrouw of we een nachtje extra konden blijven, zodat we de camper op maandag konden halen (zondag gesloten).
We pakten de bus naar het centrum en onderzochten even hoe we terug konden. De laatste bus reed al om 19.30 uur, en het was al 18.30 uur! Ai. En dat op een vrijdag in de grootste stad van West Australie met 5 miljoen inwoners! Gelukkig vonden we een alternatief.
Eerst maar eens naar een supermarkt met normale prijzen voor een ontbijt van de volgende dag. Echter bleek er in heel West Australie, en dus voor zover wij weten in heel Australie, geen supermarkt met normale prijzen te zijn!
Oke de avocado kostte hier geen 4 maar 3 dollar (2 voor 4 dollar), maar alles was duur. Schrikbarend duur. Serieus aanzienlijk duurder dan in Nederland. Holy crap, dat wordt wat als we hier 69 dagen moeten rondkomen! Toen naar de kroeg. Achter station Wellington Street vonden we in een soort Chinatown een gezellige bar waar we een pint Australisch bier bestelden. Die kostte 10 dollar per pint! NOH! Het bier was wel lekker trouwens en het plekje gezellig. Samen op een balkon dat uitkeek op de straten van Perth genoten we van onze eerste ervaring met Australie. Toen op zoek naar een plekje om iets te eten. Het werd de Universal Bar, waar we de aanbieding Pizza and a Pint voor 10 dollar vonden! Heerluk! Gezellig was het ook. Raar was wel dat de volgende pint gewoon ook weer 10 dollar was, dus we hebben bijna gevraagd om een extra pizza om mee te nemen... ;) Ook zo Hollands dan weer he.
We kregen gezelschap van een Iers stel dat in Perth woonde en die vertelden dat zij de vorige keer ECHT die extra pizza hebben gevraagd en mee naar huis hebben genomen.. J

Terug in onze kamer dachten we nu dan toch wel te kunnen slapen.
Helaas nog geen reactie op de camper, en toen kwam de klap. Vlak voor we gingen proberen te slapen (1 uur), kregen we de mail dat we ons vergist hadden in het aantal nachten dat we zouden blijven en dat we de volgende ochtend (die dag dus al) voor 12 uur moesten uitchecken. Stress, snel een appartement zoeken voor de volgende dag. En geen slaap, we hebben het weer 4 uur zien worden, damn that jetlag!

Tobias zijn familie had een cadeau opgestuurd uit Nederland, en gelukkig was die de dag dat wij aankwamen ook aangekomen, dus die hadden we mooi te pakken. Perfect getimed!!!
Een prachtig picknick kleed door Gusta gemaakt en beschilderd, en een fles met flessenpost vol lieve woorden, die onze oogjes deed prikken van ontroering. Tekeningen van de kids. Toen Tobias het openmaakte wenste hij dat er drop inzat, en ja hoor, heerlijke Nederlandse dropjes. Hij was een gelukkig man. Verder tijdschriften, koffiekoekjes (Toop is geen koekjes man, maar die eet hij graag), heerlijke thee, spelletjes, kruiden, opvouwbare bekers (handig!!!) en servetjes. Alles wat je maar nodig hebt bij een picknick, zo ontzettend gaaf!

De volgende ochtend weer heel vroeg wakker en de mail dat de camper niet beschikbaar was. Ook het appartement dat we die nacht hadden getracht te boeken was afgewezen. ’s Morgens vroeg allemaal camper maatschappijen gebeld en uiteindelijk bij Wicked Campervans een camper weten te bemachtigen. Het werd een auto met tent op het dak voor 3330 dollar voor 38 dagen (boek altijd vooruit, dat scheelt je een hoop geld en dan heb je nog keuze!!!). Wicked heeft allemaal busjes en campers die super cool met graffiti bespoten zijn, en we zouden helemaal de blits maken.
De dame aan de lijn, die volgens mij een ontzettende hangover had (of gewoon een kreng was), vertelde ons dat alleen de Toyota Corolla met tent op het dak beschikbaar was en dat we die voor 12 uur moesten ophalen! STRESS! Meteen taxi regelen, tassen weer inpakken en douchen, want binnen een half uur moesten we in de taxi zitten!
Bij Wicked aangekomen, bleek deze tot 16 uur open te zijn, en hebben we 2 uur gewacht voor we uberhaupt aan de beurt waren... Eenmaal aan de beurt waren er geen Corolla’s meer, maar kregen we een Nissan Micra, spiksplinter nieuw. Niks wickeds aan! Geen gave teksten of graffiti. Echt een teleurstelling. Kleiner ook dan wat ons beloofd was. Een onwijze meevaller was wel dat de tent ook helemaal nieuw was, nog nooit iemand in geslapen. En als je die wicked zooi ziet, dan ben je daar echt heel blij mee! De borden en pannen set die we meekregen was namelijk enorm vies, die was gewoon niet afgewassen joh! Echt gewoon nog een halve maaltijd in de pan gekleefd. Nou ja, niet klagen, gewoon gaan. Alhoewel, wel ff geklaagd over die auto hoor. We mogen hem ruilen in Broome voor een Corolla, maar ik weet niet of we dat ook doen, aangezien dat matras nu nieuw is en straks doorweekt met andermans zweet en viezigheid. What to do what to do. We’ll see.
Toen kwam het volgende probleem. Onze route was te lang voor de minimale verhuur van Wicked. Zij verhuren je een auto met de regel 250 kilometer per dag, dat staat in de voorwaarden.  Bij de auto stond namelijk heel groot UNLIMITED KILOMETERS. Wij wisten dus van niets. En cancellen kon ook niet! Even zagen we ons plan in duizend stukjes uiteen vallen. Even dachten we dat we west Australie moesten skippen om zo nog een stukje Great Barrier Reef te kunnen zien. Maar gelukkig kwamen we er uiteindelijk uit, en plande we een route van zo’n 9.000 kilometer en bleven daarmee binnen de voorwaarden en konden ons plan noordwaarts te rijden gewoon uitvoeren.
Wat een gedoe allemaal, tot nog toe alleen nog maar stress en regelen, en een paar hele dure biertjes in Australie. Na bijna 4 uur konden we eindelijk op pad, weg bij Wicked, maar weer een dag verloren.

Lekker weg uit Perth! Het avontuur tegemoet. Eerst tanken (Wicked geeft je de auto namelijk gewoon leeg mee…). Gelukkig zijn de benzine prijzen hier wel lager dan in Nederland, je betaalt zo’n 1,60 dollar voor een liter, maar noord en midden Australie is duurder vanwege transport, dan ga je richting 1,80 dollar. We hebben zo’n 9-10.000 kilometer te gaan, dus het is wel fijn dat benzine redelijk te doen is. Het is ook goedkoper dan diesel en gelukkig rijdt ons bakkie op benzine.

Naar de supermarkt, wat wederom een desillusie was. Groenten zijn hier zo schreeuwend duur. Voor een kilo paprika betaal je 12 dollar, voor een kilo aardappelen 4 dollar, voor een bakje olijven 10 dollar, voor 1 ui al zo’n 1,50 dollar. We waren zo geschrokken dat we zelfs pasta maken met alleen de pastasaus, zonder extra groenten. Dat heb ik nog nooit gedaan! Van die instant noodles en macaroni+cheese uit een zakkie. Wat een armoede, maar wel de hoofdprijs betalen he. Kost je hetzelfde als een volledige verse maaltijd in Zuid Afrika. Het is echt minstens 3x zo duur als in Nederland. Elk supermarktbezoek is bedrukkend en geeft ons een naar gevoel. Bah! Afzetters!
Maar uit eten wil je ook niet. Een hamburger of groenteburger kost 10 dollar. Friet erbij? 6 dollar extra. Biertje erbij? Nog eens 10 dollar. En dan ben je nog niet eens in een normaal restaurant aan het eten, want dan ga je helemaal bankroet. Nou schijnt het westen duurder te zijn dan het oosten, dus ik hoop dat we in de tweede helft van onze reis weer wat gezonder kunnen gaan eten...
Wel goed voor de lijn. Mijn buikje is best een beetje gegroeid in het bourgondische Zuid Afrika. ;)

Toen nog bier gehaald voor in ons gebeunde koelboxje. Ik zal maar niets zeggen over de alcohol prijzen, jullie begrijpen me ondertussen al wel geloof ik.... L

We waren blij dat de zorgen voorbij waren. Dat we alles nu geregeld hadden en dat we dit prachtige land konden gaan verkennen. Op naar de vrijheid, naar het noorden, langs de Indische Oceaan (net als in Zuid Afrika), nu met rood zand langs de wegen en overstekende kangoeroes, emu’s en andere beesies die alleen hier leven. We lachten, keken elkaar aan en zuchtte de stress van ons af. Tobias begon me weer te etteren en zo waren we aangepast aan de nieuwe situatie. Open voor wat de weg en onze reis door Australie ons zou gaan brengen, met een lach op ons bruine koppie en ons geluk samen als een ondoorbreekbaar schild om ons heen.