vrijdag 20 december 2013

Townsville

Na een lange vermoeiende reis van 3,5 dag kwamen we eindelijk aan in Townsville. De oostkust van Australië!
Direct zagen we bij de benzinepompen prijzen zakken naar Nederlandse prijzen, de natuur om ons hen was groener en er waren meer mensen.
We besloten eerst naar het Info-punt te rijden om te kijken wat onze opties waren qua campings.
Het centrum was gezellig en er stonden twee ouwe mensies op te treden. Beetje hillbilly en vals, maar des te grappiger. Ook van die uit een inbreadingcolonie ontsnapte wacko's erbij die stonden te dansen op de "muziek". WTF?!
Wij naar dat info punt en eens checken hoe en wat.

Ons plan was om te gaan duiken in de Great Barrier Reef en dan door te reizen naar het zuiden om daar de Whitsunday Islands te bezoeken. Maar eerst bijkomen van de reis, boodschappen doen en uitslapen.

Bij de touristinfo raadde de vrouw ons een cruise aan naarde Whitsundays die ook naar de reef ging, waardoor we het mooi konden combineren! De kosten waren echter $550 pp plus $210 pp voor het duiken. Daar wilde we dus eerst even over nadenken! En op internet vergelijken of het niet goedkoper kon.
Folders meegenomen en nog even gesproken met twee oudere ontzettende hillbilly mensies (die moeilijk te verstaan waren) in de touristinfo die ons nog wat tips gaven. 
Toen naar Woolworths voor wat boodschappen (oostkust is betaalbaar! sweet!) en naar de camping aan zee die we gekozen hadden.

Tent opgezet en lekker wat gaan drinken en eten op de camping. Ze hadden een zwembad, wat heerlijk is na zo'n lange reis. Dankbaar gebruik van gemaakt en het eea uitgezocht in het gras op ons picknickkleed.
We besloten de cruise te doen, een hele investering, maar waarschijnlijk wel onwijs de moeite waard! Duiken hier kost sowieso $266 pp en zo'n cruise minimaal $200 pp, dus zo hadden we iets heel vets dat alles combineerde en ons 3 dagen onder de pannen had.

Toen arriveerde er een stelletje dat hun tent naast ons begon op te zetten. Dat wilde niet helemaal lukken en ik hielp ze wat, waardoor we aan de praat kwamen. Cameron en Holly komen uit Engeland maar wonen in Queenstown Nieuw Zeeland. We klikten meteen goed en zouden die avond na het eten etc een biertje drinken. Inmiddels hadden we ook een buurman gekregen, Keith. Een wat oudere man die alleen op pad was door zijn eigen land, vrouw en 6 kids thuis gelaten. Mooie vent, super aardig.
Die avond hebben we met z'n vijven naast de wagen van Keith biertjes gedronken en honderd uit gekletst. Lekker rond 23 uur ons bed in want we waren gesloopt.

Ik had de hoop uit te kunnen slapen, maar werd rond kwart over zes wakker van de hitte in de tent. Verder slapen was geen probleem geweest als onze tent niet vol had gezeten met "midgies". Minuscule vliegjes die door het muggengaas heen komen en je bijten! Allemaal rode vlekjes had ik, overal. En ik voelde ze bijten! 
Toen ik er om 7 uur toch zeker al 20 had vermoord was ik zo wakker dat ik toch niet meer verder kon slapen. De aandrang ze ook op vredig slapende Toop plat te willen smacken werd ook steeds groter. Ik klom uit de tent en vond daar Cameron en Holly in de schaduw van onze tent. Ze waren uit hun tent gedreven van de hitte.

Lekker koud douchen (ik douche in Australië eigenlijk altijd alleen maar met de koude kraan aan, zowel 's morgens als 's avonds) en een plekje in de schaduw opzoeken met een kopje koffie.
Ontbeten en toen naar het centrum gelopen. Was ongeveer 3,5 km, onderweg in de MacDonalds even een pitstop gemaakt om gratis te kunnen internetten. Een goedkoper initiatief voor de cruise vonden we niet echt, dus we liepen door naar de touristinfo. 

Bij de touristinfo was een andere vrouw dan de dag ervoor. We vertelden haar dat we vragen hadden over de cruise en deze waarschijnlijk wilden doen.
Helaas was deze inmiddels helemaal uitverkocht!
Maar ze had een alternatief en voor we vragen konden stellen hing ze aan de lijn met die organisatie om te vragen of er nog plekken waren. "Nog 2! Wat een geluk! Willen jullie nu boeken? Anders zijn ze weg!". Nou euhm we hadden eigenlijk wat vraagjes! Die werden kort beantwoord en nogmaals de vraag "willen jullie boeken?!". Dit alternatief was ook ongeveer $500 + $250 voor duiken. Maar de boot was 2x zo vol!
Als ik ergens niet tegen kan is het wel onder druk beslissen! Zeker als het om zo'n groot bedrag gaat! Als we een auto van 600€ kopen doen we al een week over beslissen, nu ging het om een 3daagse trip voor bijna $1500!!! 
Onder veel druk en veel "anders mis je het en dat wil je niet!" zeiden we ja. We moesten meteen $200 aanbetalen.
Maar ik was volledig gestrest! Tobias en ik raakten in een gesprek verwikkeld waarin Tobias zei dat ik teveel twijfel had en het niet goed voelde. Of we het wel moesten doen?
Toen bekeken we het weer, en dat zag er slecht uit! En ik ben kei zeeziek, dus met storm op zee, en dan ook nog zo'n dure witte strandjes cruise, met regen?!
De vrouw bleef maar op ons inpraten en ik werd benauwder en benauwder. Kon wel janken. Wilde het aan de ene hand niet missen, maar het voelde niet goed. Tobias drong nogmaals aan "wil je wel? ik vind dat we het niet moeten doen!". Dat was de druppel. NEE, je hebt gelijk! We moeten het niet doen! Toop vroeg meteen ons geld terug en we cancelden. 
Liepen naar buiten en de druk deed me een traantje wegpinken. Zo raar dat ik me zo kan laten opfokken in zo'n onbelangrijke situatie. Ik zit verdorie in sales! Ik zou toch moeten kunnen anticiperen als iemand ons iets opdringt! Maar de angst het vetste te missen en de verkooppraat maakt me dan zo onzeker. Gelukkig is Tobias heel anders. Die heeft gewoon zijn voelsprieten uitstaan en voelt mijn intuïtie feilloos aan, en durft er wel naar te luisteren. Om over zijn eigen voortreffelijke aanvoelingsvermogen en assertiviteit in dergelijke situaties nog maar te zwijgen. We voelen ons opgelucht, en besloten een duiktocht te zoeken voor binnen twee dagen, want dan zou het weer nog goed zijn.

Een internet café ingedoken en wat dingen uitgezocht. Een camper voor Nieuw Zeeland geboekt en een vlucht vanuit Nieuw Zeeland naar Bangkok. Terug gelopen naar de camping en wat rum en cola gekocht, en peren cider.
Langs het strand wat peren cider gedronken, vet lekker en fris!!!! 
Ze hadden in dat park langs het strand een super simpel fitness parkje gemaakt. Gewoon met simpele houten apparaten en borden met uitleg. Super leuk! Kun je zo in je tuin bouwen! Wat foto's van gemaakt ter inspiratie :)

Terug op de camping lekker nog wat gedronken en gechilled, internet gekocht en wat hotel overnachtingen geboekt voor Nieuw Zeeland en Melbourne. Kwamen aan de praat met een Britse dame genaamd Sarah die voor onbepaalde tijd aan het reizen is. Echt jaren jaren dus! Lekker hoor! Zonder te werken. Goed gefixt! Ze gaf ons tips over Saba, een plek waar we graag heen willen deze reis.

Die avond hebben we in het gras zitten chillen met Holly, Cameron en Sarah, de rum en een hoop mooie verhalen.
Voor we het door hadden was het opeens 1.10 uur. Dat is hier laat, want om 6 uur drijf je je tent uit van de warmte.
Snel ons nest in. Maar ik kon met geen mogelijkheid slapen. Te veel cola gehad :( Cafeïne... En midgies die me constant beten! Ik heb die nacht precies 1 uur geslapen. :(

's Morgen lekker de brakheid van me afgespoeld en lunch gemaakt, want we gingen naar Billabong Santuary. Een Australische dierenpark! Heel klein en super leuk! Ze kunnen je de hele dag vermaken! 
We namen afscheid van Holly en Cameron en wisselden gegevens uit. Ze hebben in Brisbane gewoond en we spraken af elkaar daar sowieso weer te zien en samen het nachtleven in te gaan. Ze zouden de techno wel weten te vinden, en dat klonk ons natuurlijk als muziek in de oren!

Eerst gingen we naar de duikschool om een tripje naar het reef te boeken. De tripjes zaten vol, dus we werden doorverwezen naar Adrenalin, een andere duikschool.
Daar aangekomen hadden ze de volgende dag al een plekje! Top! Geboekt en op naar de Billabong Sanctuary.

Bij de ingang kochten we zaden die je de dieren mocht voeren. De loslopende kangoeroes aten het zo uit je hand terwijl je ze kon aaien. Wat een MASTER beesten! 
Er werden de hele dag door shows met de dieren gegeven, dat ze iets erover vertelden en je ze mocht vasthouden of ze werden gevoerd.
Ik knuffelde een koala. Zoooooo super leuk, wat een schattige beestjes! Ze eten de hele dag eucalyptus, dus ze ruiken ook best lekker :) 
Er was ook een huge ass wombat! Wat een koning! Wist niet dat die zo groot worden!
En ik heb nog een pyton om mijn nek gehad, een kleine krokodil vastgehouden en uiteraard menig kangoeroe geaaid.
We hebben veel krokodillen gezien, echt hele grote! En dingo's! Lijken precies honden hoor, alleen iets smaller in de heupen. Heel veel vogels en emu's, hele rare andere soort emu's waarvan ik de naam ben vergeten. Stekelvarkens, walibi's enzovoort. 
We hebben een hele leuke dag gehad, echt gaaf en toegankelijk was het!
Ik vond de koala's en kangoeroes het leukst. En de wombat was echt erg aandoenlijk en een dikzak!


Toen na een hele dag vermaak terug naar Townsville.
We hadden aan de duikschool gevraagd welke camping we het best konden nemen. Uiteindelijk zijn we daardoor op een lelijke, vieze, slechte camping beland. Maar we wilden alleen maar graag slapen, zeker na mijn nacht van 1 uur. De volgende dag moesten we ons om 6.30 uur melden in de haven. Ik was al lang blij dat er geen midgies zaten!
Eten gefixt, gegeten, en naar bed. 

De volgende ochtend om half zes ging de wekker. Op naar de boot.
Daar wetsuits gepast en de boot op.
Eenmaal op het water zei de divemaster: we gaan naar de SS Yongala!
HO wacht stop! Wij hebben een trip naar de Great Barrier Reef geboekt! Niet naar het shipwrack SS Yongala!
Helaas pindakaas, op de verkeerde trip ingepland door kantoor dus.
Twee opties: of mee gaan, of afgezet worden op Magnetic Island en zelf maar uitzoeken hoe je terug komt bij je auto en de volgende ochtend nog eens zo vroeg opstaan.
Na kort overleg besloten we mee te gaan. Yongala is Australië's nummer 1 duik, veel indrukwekkender dan alle anderen. Alles bij dit wrack is twee keer zo groot als normaal, er zitten extreem meer vissen dan waar dan ook en alle duikinstellingen (zoals Padi) en tijdschriften schrijven het hoog aan! Veel beter dan de Reef dus. Het ligt ook wel in het Nationale Marine Park The Great Barrier, maar het is geen onderdeel van het Reef. En tja, als je hier komt wil je toch duiken op het reef. Daardoor hadden we gekozen voor het reef boven de betere duik Yongala. Nu werd het toch Yongala. Maar we probeerden nog wel korting te bedingen voor nog een duik op het rif. De korting die ze aanboden was $100, dus dan kostte het alsnog $216pp, te veel vonden wij. Geen Reed duik dus....

Je moet ontzettend ver varen vanaf Townsville om bij het rif (3,5 uur) of Yongala (3 uur) te komen.
Op de boot ontmoeten we Wendy en Robert. Een stel uit Townsville. Wendy's moeder is half Nederlands en Wendy's kids noemen haar oma :) We kletsen heel gezellig boven het geluid van de loeiende motoren van de boot uit.
Aangekomen bij het wrack maakten we en duik om nooit te vergeten. Misschien is het een mazzeltje dat we op deze trip waren beland. De vissen onder water waren reusachtig! Ik heb nog nooit zulke enorme vissen gezien en ook nog nooit zo veel vissen in 1 duik! Ongelooflijk! Was enorm gaaf! De SS Yongala is een passagiersschip dat op zo'n 28 meter diepte lag. De eerste duik bekeken we alle kanten op diepte, de tweede duik bleven we hoger en bekeken we het schip maar vooral de vissen van zo'n 12-14 meter diepte. 

Op de terugweg weer gezellig zitten kletsen met Wendy en Robert, die ons toen we bijna in Townsville waren uitnodigden om bij hun thuis te komen eten en slapen! Suuuuuper sweet! 
We hadden 5 weken ofzo niet in een normaal bed geslapen met kussens! We maken van truien ons kussen, wat went en prima functioneert. Maar een echt bed met kussens in natuurlijk hemels!
Gretig namen we het aanbod aan en we volgden ze naar hun huis.
Onderweg naar huis stopten we bij de Dan Murphy's, een slijterij die veel goedkoper is dan alle anderen. Kochten twee soorten pale ale en reden door. Bij Wendy en Robert thuis ontmoette we Kayla, Wendy's dochter. Die op FB poste dat haar moeder twee backpackers mee naar huis had genomen om ze een bed en maaltijd aan te bieden, gevolgd door: okeeeeeee. Dat zagen we later en daar konden we uiteraard heel hard om lachen. Ja het is natuurlijk ook ontzettend bijzonder dat mensen die je net ontmoet hebt je hun gastvrijheid aanbieden en trakteren op een overheerlijk maal van heerlijke courgette pannenkoekjes, salade, maïskolven, geroosterde asperges en aubergine en voor Toop de grootste steak die hij ooit gehad heeft. Onwijs lief en een ontroerend mooi gebaar. We mochten lekker douchen en kregen katoenen handdoeken te leen, die hemels aanvoelen in vergelijking met onze viber ultra lichte handdoekjes. Het bier smaakte super en na het eten buikten we uit op de bank om gezellig kletsend het middernacht te zien worden. Robert trok zijn verzameling whisky van Johny Walker tevoorschijn en we genoten van de voortreffelijke godendrank met wat ijs. Wat een verwennerij allemaal! 

Zodra ik het bed raakte knuffelde ik de kussens en het bed en viel in een heerlijke slaap, een nacht waarin ik niet gedroomd heb en alleen maar super lekker sliep. Wakker worden was al net zo lekker. Douchen en toen een heerlijk ontbijt in de vorm van een magnifieke omelet die Robert voor ons in elkaar geknutseld had. De opleiding voor chef die hij genoten had kon je niet ontgaan!
We bedankten Wendy en Robert, al kunnen woorden niet uitdrukken wat je op zo'n moment aan dankbaarheid voelt. Ze gaven ons de Nederlandse 3 kussen en toen Robert deze enthousiast aan Tobias gaf zei Toop: "Just like in France, where men do kiss". "Don't dutch?", "Euhm, No...". Grijns. "Now that's awkward". Een heleboel gelach en in mijn optiek had Robert zich hiermee onsterfelijk gemaakt in mijn boekje, als hij dat al niet was...
We zwaaiden en reden met volle maagjes de met kerstversiering bezaaide, mooie buurt uit op weg naar Airlie Beach.

Het lot had iets anders voor ons in pacht. Als we die cruise hadden geboekt hadden we met 3 dagen regen en onweer op een boot zitten treuren over weggegooid geld (want het regende die dagen dat we gingen inderdaad HARD!). De duiktrip die we geboekt hadden, waarbij we elders belanden en een van de mooiste duiken ooit maakte. We deze lieve mensen ontmoeten en een voortreffelijke, onvergetelijke avond hebben gehad. Het leven komt zoals het komt en als je het durft te aanvaarden is het mooier dan je het zelf had kunnen plannen! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten