Simon's Town is een marine plaats en voor ons appartement in de baai oefende ze met schieten. Je hoorde dus regelmatig de vuursaldo's afgaan en zag de kogels op het water spatten. Ongelooflijk. Dat ze dat zo dichtbij de stranden en baai doen! Je kan het gewoon ZIEN! En zeker horen!
In Simon's Town heb je Bolder Beach, daar lopen de pinguïns gewoon rond.
We zijn wat gaan drinken in de haven aan het water, al hadden we besloten geen alcohol te drinken, we hadden inmiddels in het zonnetje en ruim in de middag toch wel zin in een biertje gekregen haha.
Die avond kregen we een mail van Feel Good, de organisatie van onze bruiloft, of we wat foto's voor hun nieuwe website hadden. Nou die hadden we wel. Dankzij onze top fotograaf Ilona van Egdom, veeeeel mooiere foto's dan degene die Feel Good al had. We laten je naam erbij zetten hoor Ilona!
Doordat we foto's gingen sturen bekeken we ze allemaal nog eens. Ooooh wat was dat genieten. Weer helemaal terug op onze mooiste dag. Wat was het leuk, en al weer 3 maanden geleden. Wat vliegt de tijd. Ik wil wel terug naar die dag en het allemaal nog een keer meemaken :) Wat was dat genieten! Fijn dat we de foto's hebben. Ik heb er dan ook meteen en heleboel op FB geplaatst. Maar we hebben er nog vele malen meer. Pap en mam hebben zelfs ons boek al! Daar moeten wij nog tot eind juli / begin augustus op wachten! ;)
Die nacht weer gedroomd over de bruiloft, kon ook niet slapen door de vele herinneringen, heb denk ik wel 2 uur wakker gelegen ondanks dat ik erg moe was.
De volgende ochtend lekker ontbeten met op de achtergrond vuursaldo's op het water haha, wat een mafkezen. En toen naar Cape Point, wat dat was immers waarom we hier waren.
Afgereisd naar het meest zuid westelijke puntje van het vaste land van Afrika om daar naar de vuurtoren op Cape Point te wandelen en daarna door naar Kaap de Goede Hoop.
Het was weer een prachtige dag en we zijn aardig verbrand.
Het was ontzettend toeristisch, veel te veel mensen, bah, we hebben het daar echt niet mee. Toch kijken, want je moet het gezien hebben, maar volgende keer als we in Afrika zijn skippen we al die toeristische ellende.
De wandeling van Cape Point naar Kaap de Goede Hoop was wel prachtig en rustig. De meeste toeristen pakken de auto, wij lopen, dus das mooi! Langs de prachtige baai, met overal Dassies langs het pad. Dassies zijn een soort dassen, maar ze zien eruit als mega marmotten of bruine mega cavia's ofzo. Helemaal niet bang voor mensen en super cute.
Na driekwartier lopen ofzo kwamen we bij Kaap de Goede Hoop, het meest zuid westelijke punt. Onderaan de berg zagen we de bussen met toeristen al weet staan hoor. Iedereen wil op de foto bij het bord waarop staat "dit is die meest zuidwesterlijkste punt van Afrika" ofzo, maar dan in nog slechter Nederlands, namelijk Afrikaans. Japanners, bussen vol, niet te doen.
Snel die foto gemaakt (ja hallo ik ben er toch helemaal maar toe gehiked JAH!!) tussen twee bussen in en weer de berg op, de rust in.
Ik had nog spierpijn van het afdalen van de Tafelberg (5 dagen terug ofzo!), maar na vandaag zou dat helemaal verleden tijd zijn. Gewoon veel hiken zoals wij doen, en je lichaam is je er dankbaar voor. Behalve als je besluit de Tafelberg af te lopen dan, op je verkeerde schoenen, met constant afstapjes van bijna een meter ofzo... 2,5 uur lang ploeteren. AUW! Spierpijn!!!! Maar goed, deze hike was een stuk comfortabeler en korter (6km).
Terug bij de auto besloten we nog even het walvis uitzichtpunt te pakken. Maar er was geen walvis te bekennen. Dus reden we door naar een tapas restaurant waar we al een paar keer langs gereden waren dat ons erg aansprak.
De jongen in de bediening, een jonge witblonde surfdude met verbrand koppie en grote blauwe ogen, sprak Nederlands. Althans het was Vlaams, want zijn pa woont in Brussel dus hij had daar gestudeerd. Nee ik zeg dat niet omdat ik dat broekie lekker vond ofzo, mijn hubbie is vele malen appetijtelijker met zíjn verbrande koppie en blonde haartjes, maar ik probeer een beeld te scheppen van het gebied en de mensies, een surf area...
Het was dus heel apart om in het Nederlands te bestellen en geholpen te worden 10.000 km van huis. Hij vond het ook heel leuk om weer eens Nederlands te kunnen praten en er was ook een Vlaams stel in het restaurant dus hij had helemaal zijn dag.
We hebben heerlijk tapas gegeten en dronken vrijwel niet (ff die detox weet je), we hadden uitzicht op zee en waren content. Uiteindelijk moesten we nog geen 20 euro aftikken, ja zo gaat dat hier. Het is allemaal heel betaalbaar, je eet en drinkt je vol voor een fractie van wat je thuis betaalt. Een mixje zoals baco is vaak ook goedkoper dan een biertje! Gekkigheid...
Lekker terug naar huis en skypen met Omi! Ik had met mam afgesproken dat ze er zou zijn met mijn oma. Ik kan je zeggen, ik mis jullie allemaal. Maar ik kan nog contact met jullie hebben. Op de app, via FB of Skype. Maar mijn bijna 89 jarige Omi mis ik. Vol gas. Er is veel bij haar gebeurd en ik voel me zo machteloos dat ik niet in de auto kan springen om haar op te zoeken in Leiden en haar gewoon even te knuffelen. Te zeggen dat ik van haar hou of te luisteren naar haar verhalen, zo vaak ze ze maar wil vertellen. Heel gek om haar op Skype te zien, vast vooral ook voor haar. Maar ontzettend leuk en fijn. En ook best grappig. Doet me goed. Zo fijn die technologie van heden dag. Al die lieve woorden van jullie allen op FB en in de app. Wendy's stem op Skype voor het eerst in bijna 3 maanden. Jelle en Kim en de groeiende kids, vaak op beeld ook nog! Tali op Skype wanneer het kan. Brood nodig! Mahres die ons belt op ons internationale nummer (bijna als enige!) en op hangouts, met Kimmie op de achtergrond. Priceless. Pim op Hangouts met soms Mèl en zelfs Kiran! SZ en Zoe. En gister voor het eerst Gusta, hoe is het mogelijk?! Gaaf en onwerkelijk dat mijn schoonmoeder een tablet heeft haha! En Marijntje erbij. En Monique Yves en Enique, Yves die mailt om foto's, "mag ik een foto?". Zooo fijn om thuis zo dichtbij te voelen en dragen. Oh en natuurlijk al die lieve familie die belde op Toops verjaardag. En Ted & Mieke en papa & mam. Zoals je hoort, genoeg contact met thuis. Gelukkig maar! Maakt me erg gelukkig en ik heb geen heimwee what so ever! Mam heeft zelfs Jimmy voor de camera gesleept voor me! :) En Tali Homie ;)
Hoe zou het met De Baron gaan?
Als ik kijk naar het psychische proces waar we doorheen gaan, dan kan ik op dit moment (en ik zit nu in het vliegtuig van Kaapstad naar Dubai) zeggen dat ik in Madagaskar best hard ging. Daar werd ik veel met mezelf en met wereldproblematiek etc geconfronteerd. Ik was bezig met geluk, loslaten, herstructureren, bewustzijn, wennen en loskomen. Maar eerlijk gezegd waren de afgelopen 6 weken heel anders. Ik heb voornamelijk genoten. Ben door weinig voelbare veranderingen gegaan. Heb me niet verveeld, ben weinig geshockeerd, heb vrijwel geen heimwee gehad en heb vooral heel hard genoten. Tobias en ik hebben veel lol samen en we worden elke morgen samen wakker in een zen-staat. Waarin we koffie maken, langzaam op gang komen, een beetje ontbijten en ons klaar maken en dan iets leuks gaan doen. Vaak beslissen we maar voor max een paar dagen vooruit wat we gaan doen. Maar we hebben ook veel dagen dat we gewoon lekker niks deden en alleen genoten van onze vrijheid. Ik had vooraf verwacht dat ik door een emotionele rollercoaster zou gaan. Hoe langer weg van huis hoe heftiger. Maar ik moet je bekennen, de ergste pijn die ik gevoeld heb, is het afscheid geweest. En de grootste schok was de start van Madamada. De grootste hersenkraker was dat waar ik mee geconfronteerd werd buiten en binnen mezelf in Madagaskar. En Zuid Afrika is niets meer dan een bevrijding geweest, die me vooral bezig heeft gehouden met plezier, genieten, mooie wandelingen, adembenemende flora en fauna, sociale contacten in de stad met stappen en samen eten/drinken, een stukje thuis ver van huis en weinig zorgen. Heel weinig zorgen. Thuis komt er elke maand wel iets wat eventjes minder leuk is of slikken, hier is dat gewoon niet. Hier gaan er gewoon maanden voorbij ZONDER al die emotionele beslommeringen en hersenkrakertjes van thuis. Dat waarvan ik dacht dat ik ze hier in het kwadraat zou aantreffen, blijk ik thuis gelaten te hebben. Misschien komt het nog hoor, maar nu ff niet. Alleen liefde, vrijheid en plezier. En schandalig genieten en jezelf trakteren, echt één grote lange vakantie, zonder afzien... Een ware huwelijksreis.. Jeetje, het is allemaal nog mooier dan ik me had durven voorstellen.
Be carefull what you wish for, you just might get it all..... <3
Dit is wat je schrijft =In Simon's Town heb je Bolder Beach, daar lopen de pinguïns gewoon rond=. We hebben het er via skype over gehad, dat je daar, als je in het zand ligt, de pinguins op minder dan een metertje zonder met de ogen te knipperen voor je langs ziet waggelen. Dat zagen we op tv en jullie reageerden toen zo van "dat komt misschien nog wel". Nog op dat strandje geweest of alleen de haven - vanwege de ontploffende granaten?
BeantwoordenVerwijderen