Met Emirates van Kaapstad naar Dubai

Een vlucht die bijna 9 uur zou duren... Van Kaapstad naar Dubai.
Je kunt van Zuid Afrika rechtstreeks op Perth vliegen, duurt zo'n 10 uur en kost je bijna 1.000 euro. Vlieg je echter in 9 en 10 uur via Dubai naar Perth (2x zo lang en ver dus), dan kost het je net geen 600 euro. Vreemd. Dan is de keuze om Dubai te bezoeken en met Emirates te vliegen gemakkelijk...

Zo gezegd zo gedaan, we vertrokken 's morgens naar Kaapstad centrum om de auto in te leveren en kregen een lift naar het vliegveld van de verhuurmaatschappij. Daar checkten we in, met onze tassen weer helemaal ingepakt met slaapzakjes erop (dat voelde alweer lang geleden!!), en konden we gelukkig gewoon mee met de overboekte vlucht.

In het vliegtuig bleek dat Emirates het goed voor elkaar heeft. Mooi gekleden stewardessen, beenruimte, eigen tv schermpjes in de stoel voor je en gratis gin tonic al voor we een half uur van de grond waren. Ik wilde bijna zeggen genieten, en dat zeg ik nooit in een vliegtuig!
Ik zat tussen Tobias en een man met een baard, die uit India bleek te komen.

Het werd allemaal nog beter, want het eten was gewoon te eten! And that's a first!! Er zat smaak aan!
Ik begon te bloggen, tikken op mijn telefoon tot mijn hand er lam van werd.
Tobias keek een film en de man naast mij luisterde naar voorgelezen verzen uit de Koran.
Het werd nog al intens want mijn buurman begon mee te bidden en te huilen.
Van huilen kwam nog meer huilen en snikken en snotteren, zelfs schokken.
Ik wilde zijn privacy niet schenden maar kon ook niet niks doen.
Dus radeloos als ik kan zijn in dergelijke situaties vroeg ik Tobias om hulp. Die ondernam meteen actie en samen vroegen we hem of het wel ging.
Hij vertelde ons dat hij aan het bidden was en dat alles oke was.
Okeeeee, wij weer verder met onze film en ik met mijn blog.
In gedachten ging er van alles door me heen. Waarom zo intens? Zo verdrietig? Wat zou hij meegemaakt hebben of waar zou hij voor bidden?

Echter, hij hield niet op. We waren inmiddels meer dan 4 uur in de lucht en hij bleef snotteren en trilde inmiddels enorm met zijn been.
Niemand had het door, maar ik kon me nergens anders meer op fixeren.

Ik heb geen vliegangst, ik heb me eigenlijk nooit druk gemaakt in een vliegtuig.
Nou ja, 1 keer dan, toen die steward van Onur Air de nooduitgang naast mij bij het opstijgen en landen vast hield met twee handen, vriendelijk naar ons knikkend.
Die onrust bleek een week na thuiskomst ook gegrond, toen in de krant stond dat er een nooduitgang deur uit een Onur Air toestel gevallen was.....

Maar dit was anders. Ik hield het niet meer. Ik werd zo bang van die man dat ik er benauwd van werd.

Ik moet er wel bij zeggen dat ik The Conjuring aan het kijken was. Een horrorfilm die me aardig stuk deed gaan, heb in tijden niet zo'n spannende film gekeken. Dus ik werd door allerlei factoren gevoed in mijn angstigheid.

Tactisch als ik kan zijn duwde ik Tobias zachtjes zodat hij zijn koptelefoon afzette.
Fluisterend vroeg ik hem te bevestigen dat het toch echt niet mogelijk was rare dingen zoals explosieven mee te smokkelen aan boord van het vliegtuig, en legde hem uit waar mijn onrust vandaan kwam. Een zeer intens bevende man naast mij die maar huilerig en schokkerig bleef, bijna 3 uur achtereen!!!
Tobias, mijn held, zweeg heel even en tikte mijn buurman toen aan. "Are you sure you are allright? Are you afraid of flying?". Ik pakte de arm van de man alleen maar stevig vast en keek hem oprecht enorm ongerust aan.
Toen volgde er opeens een heel gesprek, over de man, zijn werk, zijn gezin, waarom hij in Kaapstad was. Onze reis, het huwelijk en ons werk. En de man werd er helemaal rustig van. En ik OOK, kan ik je vertellen. Een half uur moeten we zeker met hem hebben zitten kletsen voor ik even naar de wc ging en daar met een of andere loslopende LaFayette (gay uit True Blood) in gesprek kwam.
Tot rust gekomen hervatte ik mijn verschrikkelijke para film en klampte ik me vast aan mijn trui op mijn buik, zoals ik op de bank altijd een kussen vasthoud, vooral bij enge films. Mijn buurman bood me zijn dekentje aan, wat heel lief en zorgzaam was. En mij nogmaals bevestigde dat hij me vast niet zou gaan opblazen de komende 4 uur.

De rest van de vlucht voorliep voorspoedig en leek korter te duren dan andere voorgaande vluchten in mijn leven van dergelijke duur. Tot we aankwamen in Dubai en er een rij vloog voor het landen. Helaas betekende dit dat we drie kwartier moesten rondcirkelen boven het vliegveld voor we mochten landen. Wel leuk is dat die Emirates vliegtuigen een camera voorop en onderop hebben, die je vanaf je schermpje kunt checken. Dat geeft landen en opstijgen, maar ook vliegen (als het licht is en je niet bij het raampje zit), een hele nieuwe dimensie.

We kwamen veilig aan en liepen het pimpin' vliegveld van Dubai op, blij dat we de vlucht overleefd hadden... :)