Hoewel je nooit (nou ja... zelden tot nooit) een Mauritiaan tegenkomt geldt dit zelfde, nagenoeg, voor Mauritianen. Niets op aan te merken. Men woont op een eiland die met het WK absoluut geen kans maakt, stranden zijn witter dan wit en men is in de puurste vorm vriendelijk. Afdingen kennen ze niet, prijzen zijn eerlijk en toeristen zijn meer dan welkom. Enorme politieke wantoestanden kennen ze ook niet. Gewoon een leuk en vriendelijk volkje.
Vandaag zaten we op een catamaran. Een dolfin cruise. En ja, dan ga je kijken naar dolfijnen. Fantastisch natuurlijk. Net als van Mauritianen valt er niets aan te merken op dolfijnen. Gewoon een leuk en vriendelijk volkje.
We deelden de boot met een bont gezelschap afkomstig uit alle windhoeken. Een Bulgaarse met haar Mauritiaanse verloofde, twee Koreanen (zuid natuurlijk), Duitsers, een koppel Chinezen, Fransen, een Canadees, zoals eerder gezegd, een bont gezelschap.
Nu is het zo dat men over Chinezen nogal wat te zeggen heeft. Eigenlijk net als over Amerikanen. Het zijn, leuk of niet leuk, mondiaal gezien, eindbazen.
In China mag veel niet. Je mag bijvoorbeeld niet verhuizen binnen je eigen land zonder goede reden. Een studie is een acceptabele reden zolang je deze niet in je eigen gebied kunt volgen. Zodra je klaar bent wordt echter wel van je verwacht dat je terug gaat naar de provincie waar je uit afkomstig bent. Elders werken is ook prima maar je gaat, zodra je uitgewerkt bent, wel weer naar huis. Dat je binnen je eigen land niet vrij mag verhuizen vindt men heel normaal. Iets waar wij (ik in ieder geval) met onze kop niet bij kunnen.
Nu dat wat wel mag. Stel, je bent een Mauritiaan en je wil graag dakpannen laten produceren. In China bijvoorbeeld wordt je met open armen ontvangen. Mauritiaan, Nederlander, Amerikaan of Oegandees, iedereen is welkom. In Nederland daarentegen ben je absoluut niet welkom. Je komt Amerika of de Europese Unie met geen mogelijkheid in omdat je een "vergroot risico vormt" het land nooit te verlaten.
Op zich kan ik me hier, vanuit mijn basis, iets bij voorstellen. Westerse landen hebben een geschiedenis van "immigrantenproblematiek". Dit betekent in hoofdlijnen dat we het niet zo chill vinden dat mensen die weinig hebben naar ons toe komen om net zo veel te hebben als wij.
Dit laatste in ogenschouw nemend kan ik je bevestigen dat het lijstje van landen waar dit op van toepassing is allang niet meer van deze tijd is. Iedereen heeft een mobiel op Mauritius, cola kost 2 EURO, iedereen heeft een verzekering en ook hier zien we Audi's met park distance control. Alleen wat we niet zien zijn parkeerautomaten en OV chipkaarten. En ja inderdaad, de buschauffeur hier heeft een gettoblaster met reggae. Daar houdt t verschil ook wel een beetje mee op. Men gaat naar school en kan studeren als men dat wil. Alles is hier en alles mogen ze hier en in China. Niet bij ons. Een Mauritiaan mag geen dakpannen komen checken in Nederland. We zijn bang dat ie dan onder een stapel kruipt en er nooit meer onder vandaan komt. Fakka Joe Nederland! Ik blijf lekker hier onder mijn stapel nieuwe dakpannen.
Globalisering is een term die wij het laatste decennium prediken. Globalisering betekent eigenlijk dat we, onafhankelijk van onze achtergrond, spulletjes bij elkaar kunnen kopen en welkom zijn bij elkaar. Toch? Dit is in ieder geval wat ik in mijn hoofd heb zitten. Nou, vergeet het maar. Mauritianen zijn, in tegenstelling tot dolfijnen, niet welkom bij ons. Net als Zuid-Afrikanen, Oegandezen, Indiërs, Peruanen, Brazilianen en Chinezen. Natuurlijk mag je wel komen maar niet door net als wij een last-minute te boeken. Oneerlijk vind ik dat.
Ik ben echt niet naïef en hetgeen ik stel is natuurlijk overtrokken. Natuurlijk moet er enig beleid zijn. Net als in China. Als je klaar bent met studeren ga je weer naar huis. Maar we leven niet meer in 1970 waar vliegen zo enorm exclusief was dat als je eenmaal in ons kikkerlandje was je nooit meer naar huis ging. Familie en vrienden hou je op de hoogte via een blog en je kan ze zien over skype. Als je het zat bent pak je een vliegtuig en je bent weer thuis.
Globalisering is slechts een term in het westen maar een realiteit daarbuiten. Je bent overal welkom maar niet bij ons. Koop alsjeblieft dakpannen in China want je gaat als je eenmaal bij ons bent nooit meer naar huis.
Dit is een toekomst die we niet in stand kunnen houden. Het is een negatieve spiraal die in stand gehouden wordt door onze oude denkbeelden. Denkbeelden waarin we onszelf verheerlijken en geloven dat het zoveel beter is in het westen. Denkbeelden die we in stand houden met grenzen en aanpalende procedures afhankelijk van je afkomst. Als Nederlander ben ik eerlijk gezegd nog nooit een grens tegengekomen.
Het lijkt mij een (dol)fijne gedachten dat wij ons aan een veranderende wereld gaan aanpassen. Qua globalisering bedoel ik dan. Je bent welkom volgens afspraken die ook voor ons als westerlingen in het buitenland gelden. Zo niet dan stel ik voor dat we ook de eerste de beste dolfijn welke we tegenkomen op Scheveningen, net als Mauritianen, linea recta terug sturen naar daar waar die vandaan komt. Gewoon consequent. Fakka Joe Dolfin!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten