Revenge of the dish

Ze lusten me rauw! Ik ben een wandelend buffet. Stop met wat je aan het doen bent, we ruiken Saartje! Die kant, die kant! HAP! Overal muggenbulten, de een nog groter dan de ander, waarom vinden ze me altijd overal zo lekker? Zoet bloed? Tobias wordt overgeslagen, ze moeten echt mij hebben. Kleding of niet, deze nasty motherfuckers kijken door mijn lichaamsbedekking heen. Ze willen me, nu!
Ik giet nog maar wat saus over dit voor-, bij-, hoofd- en nagerecht. Lekker Deet met citroenella luften. Parfum? Sooooo overrated! Ik vervang mijn Chanel met Deet van de Kruitvat! Eet ‘em G!
Ze zien me, de aanval is ingezet, maar zodra ze binnen ruikafstand komen wenden ze zich snel af, een boogje om me heen, mijn shield doet zijn werk. Helemaal gedesillutioneerd stellen ze hun koers bij, zonder bestemming. Bah, ze zag er zo lekker uit, maar DIE LUCHT!!!
Vennijnige rakkers, dat zal ze leren. Had ik maar shieldrockets die ze opbliezen zodra ze in de buurt kwamen. Of een soort vliegenlamp atmosfeer om me heen. De jeuk brengt me op oorlogspad. Met scherpe blik en gespitste oren sluip ik door de kamer, op zoek naar HUN bloed. Ik zal ze krijgen... Daar issi, langzaam benader ik mijn prooi... Sluip zijn kant op en stort me op hem *KLAP*! Anddddddddddddddddd it’s gone... Mwhoehahahahaha.