Antanatifus

We zitten op t eind van ons latijn. Drie dagen geleden moet ik iets verkeerds hebben gegeten. In mijn enthousiasme heb ik een lokaal gerecht besteld. In een nog redelijk restaurant moet ik zeggen maar toch een lokaal gerecht en dat had ik beter niet kunnen doen.
De twee volle dagen in de auto waren dan ook bijzonder onplezierig voor me. Zware diarree over een weg vol gaten is nooit grappig.
We zijn moe van het reizen en misschien hebben we last van ondervoeding. Een eentonig dieet kan ook parten hebben gespeeld. Ondertussen wat vitamine C tabletten gescoord. Die lijken wat energie te geven. Groenten is hier bijna niet te krijgen en wat je krijgt is vaak komkommer en wortel. Op het menu staat dan ook vrijwel uitsluitend vlees en rijst. Voor Sarah vooral lastig maar wat ze maken is niet onsmakelijk.
Net nu ik beter begin te worden volgt Sarah mijn pad. Vannacht heeft ze veel overgegeven en heeft nu ook diarree. Haar koorts is gelukkig weer gezakt. Arme Saar.
Iets als Antanatifus bestaat gelukkig niet maar zo voelt het wel. Helemaal leeg gezogen.
Overmorgen vertrekken we naar Zuid-Afrika waar we het de eerste dagen even heel rustig aan gaan doen. Even een break na al dat reizen hier op Madagaskar.