De volgende morgen gingen we op weg naar St. Lucia aan de kust. De Indische Oceaan. We hadden het plan gevat om in een internetcafé wat accommodaties te checken maar dat zat er niet in. De stroom was namelijk uitgevallen. Na een kopje ijsthee (koffie was er ook niet meer) gingen we lekker ouderwets huis-aan-huis op zoek naar een slaapplek. Omdat St. Lucia behoorlijk toeristisch is staan er overal bordjes in de tuin met Bed and Breakfast, lodge, hotel of appartement. Lekker shoppen dus.
We kwamen uiteindelijk aan bij Lai-La Lodge en werden bijzonder vriendelijk onthaald door de hostes. In de tuin waren vijf chaletjes gebouwd waarvan vier met een gemeenschappelijke achtertuin. In de tuin zijn wel eens Jachtluipaarden gespot en de vorige avond stond er een Nijlpaard bij het zwembad! Kun je je dat voorstellen? St. Lucia ligt ingesloten tussen de oceaan en Lake St. Lucia. Uit het meer komen elke avond zo'n 1200 nijlpaarden aan land om te grazen. Die lopen dan regelmatig in het dorp.
Het regende en er was nog steeds geen stroom waardoor we besloten om de oceaan aan te gaan tikken en een stuk over het strand te lopen.
Tja... Dat is toch echt de charme van Afrika! Overal staan dit soort borden en niet voor niks. Haaien en krokodillen hebben we niet gezien. Nijlpaarden wel. Die lagen lekker te chillen in het water voor onze auto.
Na een korte wandeling stonden we voor de oceaan. Helemaal aan de andere kant van de wereld. Toen ik het water aanraakte voelde ik me ook even heel ver van huis.
Naast het strand was een Yacht Club waar we een biertje hebben besteld die we met uitzicht op de nijlpaarden hebben gedronken. In Zuid-Afrika zijn op zondag de supermarkten open maar mag je geen alcohol kopen. We wilden een flesje wijn scoren maar dat zat er dus niet in. Om toch niet zonder legen handen terug te gaan kochten we een flesje in de Club. Vijf euro! Weer zo'n charme van Afrika.
De volgende dag hebben we niet veel gedaan. Beetje boekje gelezen, bijkomen van het vele reizen, mailen en skypen voor zover dat lukte. De volgende dag wilden we een dagje strand doen.
Het strand was gelegen in een park. Zoiets als het Krugerpark maar dan veel kleiner en zonder Leeuwen. Onderweg naar het strand zagen we meerdere Neushoorns en weer veel hertensoorten.
Neushoorns blijven toch zeker één van mijn favorieten. Ik ken ze echt alleen van de dierentuin en dat zijn kleine jongens vergeleken bij hun soortgenoten in het wild. In tegenstelling tot Kruger zagen we hier de Zwarte Neushoorn.
En toen eindelijk op het strand! We hadden het strand vrijwel alleen voor ons zelf. De zee beukte erop. Niet normaal zo sterk de stroming hier was. De snorkels en zwembrillen hadden we dus voor niets meegenomen want het was levensgevaarlijk om hier te gaan zwemmen. Daarom een beetje in de branding gezeten. Saar ging er bijna helemaal in en werd eerst door de oceaan verzwolgen en daarna als een balletje terug het strand op gesmeten.
We zaten te kletsen op onze badlakens en we keken uit over de oceaan. Vlak voor onze neus, zo'n 100 meter van het strand, stak een gigantische walvis zijn kop uit de oceaan. "Een walvis!" Schreeuwden we bijna in koor en vlak hierna volgde de kop van haar kalf. Een kleine bultrug zwom met haar moeder zo voor ons langs. Wat een top dag!!! Eerst neushoorns en nu walvissen!
We werden na ons enthousiasme even helemaal stil en keken hoe de twee langzaam voorbij zwommen met af en toe een staart of een vin boven het water als ware het een begroeting.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten