Vaarwel Madagaskar

Nu, aan de start van onze vijfde week op reis, nader ik een voor mij onbekende fase. Nooit eerder was ik langer dan 5 weken echt op reis zonder op één vaste plek te verblijven. Het naderen van deze grens luidt de start in van onze periode in Zuid-Afrika. Hiermee laten we Madagaskar, mogelijk voor goed, achter ons.

Het lukt me niet om via dit medium recht te doen aan dat wat ik eigenlijk kwijt wil over mijn ervaringen hier. Het liefst kijk ik je recht aan om je alles te kunnen vertellen en te laten zien. Onze reis is ook zodanig lang dat tegen de tijd dat ons vliegtuig op Schiphol landt Madagaskar voor mij een vage herinnering zal zijn. Zoals jouw herinneringen over de zomer van vorig jaar. Het zit er ergens nog wel maar is inmiddels door andere indrukken overwoekerd en hierdoor vervormd en incompleet.

Naast me zit Sarah te lezen op haar e-reader. Als ik langs Sarah kijk zie ik door het raampje de wolken die onder het vliegtuig voorbij schuiven. De laatste stroken Madagaskar kan ik door het wolkendek nog net onderscheiden.

Madagaskar is mijn eerste kennismaking met Afrika. Een land vol armoede en onrecht. Het is ook een land van prachtige natuur en een overweldigende diversiteit aan dieren en planten. Zeker 90% van alle planten op dit Afrikaanse eiland komen uitsluitend hier voor. Ook de fauna is veelal uniek. Wil je dit zien dat ben je dus genoodzaakt met je kont van de bank te komen, een verre reis te maken en je onder te laten dompelen in alles wat Madagaskar de bieden heeft. Leuk en niet leuk.

Af en toe heb ik me afgevraagd of ik Madagaskar zal aan- of afraden. Het reistempo ligt hoog omdat alle must-do's ver van elkaar gelegen zijn, Madagaskar groot is en de wegen zeer slecht zijn. Reizen gaat dus langzaam en je komt zeker niet echt tot rust. 

Het is fijn als je hier een mensen mens bent. Daarmee bedoel ik niet lekker wijntjes drinken met je vrienden of socializen op een festival maar je comfortabel voelen in een dorp vol naakte Afrikanen die allemaal een pen, snoepje, geld of het t-shirt wat je aan hebt willen hebben. Aan dit laatste heb ik met name enorm moeten wennen maar ben blij dat het ergens in me zit. 

Een reis naar Madagaskar maak je niet als je van luieren op het strand houdt. Tenminste, niet zoals wij Madagaskar hebben bezocht. Het is een pre als je van lopen houdt, niet bang bent voor ratten en kakkerlakken, je er mee kunt leven je kleding een week niet te wisselen, geen last hebt van een zwakke maag en bovenal enigszins weerbaar bent tegen schrijnende gevallen van menselijke situaties. Dit laatste viel mij zwaar en ik denk niet dat ik hier ooit aan kan wennen. Vooral de kinderen en ouderen. Blote voeten in de kou, slapend in een goot naast een Lacoste merkkleding winkel. Letterlijk.

Dit is alleen zo in de steden. Op het platteland hebben ze geen geld maar missen ze niets. Er is eten en mensen zijn veelal blij en kijken je aan alsof je zo uit een dierentuin bent komen wandelen.

In mijn herinnering wil ik Madagaskar onthouden voor de ongekende schoonheid van het landschap. De verrassing van een oase in een woestijn. De spelende kinderen en verlegen wegkijkende oogjes als je naar ze zwaait. De rijstvelden en oneindige stoffige wegen door de savanne. De zondagse kleren die de massa van de een op de andere dag omtovert van smerige boeren en werklui tot ogenschijnlijk welgestelde burgers die met manden fruit, groenten, vis en vlees van de markt komen om het wekelijkse feestmaal met de familie te delen. Ik hoop dat ik de stammen zal herinneren die schreeuwend, zingend en dansend, de botten van hun familie hoog boven hun hoofd houdend, de rivier oversteken om ze traditioneel, na acht jaar in een tombe te hebben begraven, in de bergen voorgoed onder te brengen. Ook hoop ik de lange schaduw van de Baobab, die de komst van de nacht inluidt en de Lemuur waarschuwt zijn laatste roep over de rivier te schallen, nooit te vergeten.

Voor Madagaskar wens ik dat ze haar schoonheid eeuwig zal behouden en een weg vindt naar een eerlijke en volwassen samenleving. Wie weet zet ik ooit nogmaals voet op dit prachtige, afgelegen en mysterieuze eiland.

Madagaskar, het ga je goed.